Blogske plegen…

Vorige week zaten (en liepen) wij op Texel, zoals eerder gemeld. Ik had mijn laptop wel mee, maar alleen om ’s avonds de oogst aan foto’s en video-opnamen te bekijken en te sorteren. Ik probeerde zo min mogelijk op tinternet te komen, om te vermijden dat ik “toch rap efkes” de mail van ’t werk ging lezen. Zelfkennis is het begin van de wijsheid naar ’t schijnt.

Thuis moest ik dus eerst een vracht aan leuke blogberichten van anderen doorlezen, er af en toe ook eens een reactie achterlatend.  Tegelijkertijd ben ik volop bezig het verslag van weer een vakantie dichtbij de natuur op mijn andere blogje in te typen, foto’s te verkleinen en in te voegen en -nog steeds – te zoeken naar een middel om de onwillige videobeelden toch bereikbaar te maken. Misschien moet ik gewoon de link van het Magixalbum neerpoten en de titels van de bijhorende blogstukjes als naam van de fragmenten gebruiken. Tegen dat ik ooit een alternatief gevonden heb is de camera versleten of vervangen door een andere waar ik dat probleem niet mee heb. Geduld is een schoon deugd, maar ge moet niet vanachter in de rij gaan staan als ze dat uitdelen…

En dus kom ik ter afwisseling hier nog eens posten. Zo tussen de middag, op het werk. Terwijl het raam open staat want het is hier drukkend warm. Bij jullie ook? Of ben ik het die vapeurs heb? Zou ook kunnen namelijk. Misschien kan ik het inderdaad beter daar op steken, want anders slaat het weer helemaal om naar winterkuren.

De studenten beginnen de klassieke seizoensverschijnselen te vertonen: bleke snuiten met donkere randen onder de ogen, veel lawaai vóór ze de examenzalen binnen gaan, maar veelal héél stillekes als ze buiten komen. Nog efkes doorbijten kinderen, dan zijt g’er weer vanaf voor een poosje. Dan zijn er alleen nog de (soms nogal hevige) emoties na de proclamaties en dan hopelijk veel zon om vitamientjes en rust bij te tanken.

Na die proclamaties ziet ge hier echt soms toeren! Uiteraard zijn er traantjes bij. Van opluchting of van miserie. Maar een paar jaar geleden was er toch eentje die iedereen met verstomming sloeg. Wie niet naar de proclamaties komt, kan achteraf de examenuitslagen komen nakijken op de ad valvasborden. Ik had net een telefoontje gehad van de receptie dat er een bezoeker voor mij stond te wachten in de hal. Ik ging naar beneden en net toen wij elkaar begroetten klonk er een ijselijke gil door die grote hal. De oorzaak van dat lawaai begon terstond te flickflakken, salto’s te produceren (ik had best wel schrik dat hij op zijn hoofd ging stuiken) en over de grond te rollen. Mijn bezoeker en ik keken elkaar verbaasd aan, waarop deze lakoniek vroeg:”Da’s er ene die geslaagd is, zeker?”

Advertenties

2 gedachten over “Blogske plegen…

  1. Weet je wat heel straf zou zijn, als die gast in gewone omstandigheden niet in staat zou zijn om zulke circustoeren uit te halen. Ja, dat zou pas straf zijn.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s