Klein beetje pissed off…

Drieënhalf jaar geleden overtuigde Manlief me (met enige emotionele chantage) om een videocamera te kopen. Zelf ben ik meer fotominded, maar als ze tegen mij beginnen met: “Allez, onz’ hondjes worden oud en dan hebben we toch nog een schoon aandenken. En onz’ kleinkinders kunt ge dan ook filmen in plaats van fotograferen. Bovendien, ge kunt het toch alletwee doen?”

Ik slikte een zwaar trauma van in mijn jeugd door. Mijn vader had namelijk een super-8 camera, deed heelder vakanties niets anders dan mijn moeder en mij regizeuren (wij hebben de helft van de Alpen minstens 3 keer beklommen “omdat het er niet goed op stond of omdat er juist iemand tussen liep”), maar daar hield het niet op.

Thuisgekomen werd ik ingeschakeld bij het monteren, het muziek opnemen, het uittimen en tekstschrijven en inspreken. Ik hàààààààààt David Rose en co. Altijd dezelfde zeemzoete vooskes, ùùùùren, dààààgen wééééken aan een stuk.

Voor mijn 18de verjaardag kreeg ik – je raadt het nooit! – ook een super-8 camera. Om vanuit 2 hoeken te kunnen filmen. Zelf eens een onderwerp uitwerken, daar was geen tijd voor want Spielberg-im-Zillertall had al een scenario voor mij uitgetekend.

En dan werd de hele familie plus vriendenkring er nog eens mee geterroriseerd. Ik heb ooit (ik was veertien) een tekst geschreven en ingelezen voor een zonsondergang. Ik kan hem nu nog (ik ben intussen 58!!!) los uit het hoofd opzeggen. Mét uitgerokken klanken om in de maat van Rose te blijven, mét onnatuurlijke klemtonen en gemaakt zweverige stemuithalen, … Een mens zou op de duur nog met plezier dement worden. Alhoewel, ze zeggen dat ge dan in de tijd terugkeert. Liever tegen 120/uur tegen een betonnen muur dus.

Enfin, die videocamera kwam er. Midden een vakantie op Terschelling. En intussen heb ik één en ander achter mij gelaten en sleep ik inderdaad fototoestel én videodinges door het leven. Vorig  najaar, op Texel, kocht ik een heel handig ding: een soort harnasje/rugzakje waar je een statief gebruiksklaar mee op de rug kan hangen. Plots iets heel interessants dat niet noodzakelijk uren gaat blijven wachten tot de halve rugzak uitgeladen is? Statief mét camera over de schouder zwieren en je bent vertrokken.

Dat impliceert wel dat je een ver inschuifbaar en lichtgewicht statief hebt, liefst nog met een videokop ook. En dat heb ik dus eergisteren besteld. “Vóór 22u besteld, morgen bij u geleverd” De bestelling was zo rond 20u de deur uit, mijn geld ook. Ik had enkele minuten na de bestelling al een mail (én een sms-bericht) over de stand van zaken, het collinummer en het feit dat ik vanaf dat moment mijn bestelling kon opvolgen via de site van de courierdienst.

Maar vanmorgen was er nog altijd geen spoor van levering. Volle 24u nadat het pakket in mijn bezit had moeten zijn begon ik klantnummer, collinummer, nog een hele resem telefoonnummers en vooral veel vraagtekens klaar te leggen naast de telefoon.

Eerst de courier: “Ja mevrouw, ze hebben inderdaad wel het etiket afgedrukt, maar het pakje is niet meegegeven met onze courier. Dat gebeurt wel vaker dat dat daar in het magazijn blijft liggen.” 

Naar de leverancier: “Inderdaad mevrouw, het etiket is afgedrukt, maar het pakje ligt niet in ons magazijn. We zullen een onderzoek moeten instellen om uit te zoeken waar uw pakje zich nu bevindt.”

“Ja meneer en intussen? Ik had mijn bestelling gisteren moeten krijgen. Ik heb ze nu nog niet. Het is bijna weekend en dan had ik mijn statief wel willen gebruiken, al was het maar om het nog tijdig te kunnen omruilen in geval van mankementen vóór ik met vakantie ga”

Euh, mevrouw, wij zullen een onderzoek instellen zoals ik u al zei. U kan natuurlijk ook de bestelling opnieuw plaatsen en als we dan het eerste pakje terugvinden storten we uw geld terug. Ik kijk even of beide stukken  in voorraad zijn.”

“Laat maar meneer. Ik ben niet van plan 2 keer te betalen voor iets waar dit weekend misschien iemand anders zich al kostelijk en gratis mee amuseert. A propos: als dat pakje niet uitkomt, in welk jaar heb ik dan mijn geld terug? Want ik heb wél betaald voor goederen die ik niet heb, he”

Dezelfde versleten grammofoonplaat over dat onderzoek dat toch zeker wel 2 werkdagen gaat duren (leek David Rose wel). Tegen die tijd zijn we een week verder. Als ik dan geen statief en statiefkop + excuses gekregen heb, herplaats ik dit blog mét de namen van leverancier en courier. En niet alleen hier, maar in de krant ook. En in de brievenbus van Testaankoop…

Advertenties

4 gedachten over “Klein beetje pissed off…

  1. Oei. Dat is geen goeie service. Ook een reactie als ‘dat gebeurt wel vaker dat dat daar in het magazijn blijft liggen’ is geen goed teken. De suggestie om hetzelfde een tweede keer te bestellen vind ik maar bedenkelijk. Dat alleen al is eigenlijk reden om Test Aankoop in te lichten. Hopelijk krijg je vlug je geld terug.

    Like

    • En bij de leverancier wisten ze me dan weer te verzekeren dat het niet de eerste keer zou zijn als een pakje gestolen werd. Een vrolijke bende, zou ik zeggen! Ze krijgen tot dinsdag om het uit te zoeken. Woensdag ga ik mijn geld terugvorderen en mijn bestelling annuleren als het pakje er niet is. En reken maar dat ik geen poot buiten zet zonder!

      Like

  2. Nog altijd gruwel ik van online bestellen. Ik heb er hoofdzakelijk slechte ervaringen mee. Als ik iets nodig heb, dan ga ik er voortaan weer ouderwets zelf om, ook al kost me dat misschien iets meer.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s