Mierenbad…

Ik verwonder mij elke keer weer over het feit dat spechten in ons gazon een mierenbad komen nemen. Ik weet waarom, maar toch krijg ik al het mierenzuur als ik er aan denk.

Zondag was ik de laatste zaailingen aan het uitplanten en bij de laatste pot kwam ik tot de ontdekking waarom ze er een beetje pruttig uitzagen. Onder de nog net groene bovenkant zat een hele mierenkolonie, eieren en poppen inclusief. Als er ooit een demonstratie gegeven wordt van een meer dan chaotische en toch efficiënte evacuatie, dan toch wel bij het ontruimen van een mierennest! Ik ontdekte dat bovendien te laat, lees: toen de voorhoede al gevechten aan het leveren was tegen mijn persoon. Op mijn kleren, op mijn handen en armen, op mijn benen en voeten.

En spijtig genoeg ook IN mijn kleren. In een mouw meer bepaald. Met het gevolg dat ik op een gegeven moment zo ongeveer over de haag sprong van het venijn in die éne prik. Op mijn linker arm, net waar de slagader de elleboogplooi passeert, heb ik nu dus een blaar. Met een dikke ronde schijf errond. En in de blaar precies het vloeibaar gemaakte overschot van het weefsel eronder. En jeuken dat dat doet! en pieken! Nu nog en waarschijnlijk nog een dag-en-nacht of drie-vier.

Een mierenbad, begot! Wie komt er op zo’n gedacht…?

Advertenties

4 gedachten over “Mierenbad…

    • Geloof het of niet, maar ik moet nog een paar keer per dag/nacht zalf aan die blaar doen of ik word zot van het steken en jeuken!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s