Groeizaam weer…

We hebben de afgelopen 24 uur bijna subtropische omstandigheden gehad: warm (om het woord klef niet te gebruiken) en vochtig (indien niet zompig). Groeizaam weer. Voor alles, dus ook het onkruid. Het is uitermate frustrerend om te proberen de tuin een beetje in een staat van toelaatbare chaos te houden.

OK, ONkruid is ook kruid, maar om te beginnen ben ik geen fan van brandnetels, tenzij ze door anderen in bijvoorbeeld kaas verwerkt worden. Elke andere vorm van contact mondt bij mij uit in dagen- en nachtenlange jeukaanvallen waar ik ronduit chagrijnig van word. Zevenblad is ook zo’n spelbederver, want erger dan een draak met zeven koppen. Enkel voorbij gestoken door akkerpaardestaart, uiteraard. En van dat alles hebben we véél. Héél véél!!!

Gelukkig staat er ook hier en daar nog iets anders tussen. Van de 2 slasoorten die ik geplant had is er intussen al smakelijk gegeten. Al moet ik eerlijk toegeven dat de groene soort (ik hoop dat ik het zakje nog vind) minder in mijn gratie staat vanwege een nogal vlezig blad. Ik heb liever de meer knisperige varianten. In het ergste geval kan ik er nog altijd een lekker slasoepje van maken. De rode krulsla daarentegen valt best mee.

De eerste radijsjes hebben het om één of andere reden niet zo denderend gedaan (te koud, zelfs onder glas?) maar de rest van het zaad ging afgelopen weekend in de volle grond en staat al naar de zon te knipogen. Net als de pluksla, waar ik nieuwsgierig naar ben.

Voor de prinsessenboontjes zal ik nog wat geduld moeten hebben, maar de aardbeiplantjes zijn mooi aan het uitlopen en ik heb al één voorzichtig bloempje gezien. Nog wat vroeg om de slagroom op te kloppen.

Al kan die wel van pas komen voor bij de rabarbertaart die ik morgen graag nog zou maken. Het zurige gewas is al rijp voor een eerste snit.

De aardappelen achter het tuinhuis…ach, wat zal ik zeggen? Het was een ingeving van het laatste moment en de grond is (te?) haastig klaargemaakt. Van het plantgoed dat niet meer aan de man gebracht kon worden mogen we geen mirakels verwachten, vrees ik. En de streep wortels die er naast gezaaid waren, die zie ik ook nog niet aan het daglicht. Het enige wat in dat stuk van de tuin goed opkomt, zijn de bloemkolen. Eén exemplaar had in het begin wat last van slakkenvraat, maar intussen zijn de beschermingen aagebracht, ook tegen andere koolvreters.

De kruiden doen het goed. Net als de wijnranken, waar ik al de eerste “dieven” uit geknepen heb. Het is vanaf nu ijverig nakijken waar er bloesem mag doorgaan en waar die in de kiem moet gesmoord worden (met pijn in het hart, maar anders heb je op ’t eind van het seizoen helemaal niets dat op druiven trekt).

Tot dusver de eettuin (die eigenlijk overal verspreid tussen de sierplanten aangebracht is).

De sieruien zijn in bloem aan het komen, de pioenen zullen -zoals bijna alle jaren- weer staan verpieteren in de regen, het gemengde bloemzaadpakje is de laatste poging om “breedwerpig in volle grond” te zaaien, want hoe kunnen we nu begot weten wat moet gewied worden en wat niet?

De zaaiplantjes die ik in de zaaikast had voorgetrokken en die nu zijn uitgeplant kunnen hun geluk niet op natuurlijk. Ook zij profiteren van het groeizaam weer. Laat ons hopen dat  tegen de tijd dat tulppapavers, papavermengsel, margrieten, leeuwebekken en ander kleursel hun kunsten moeten tonen er ook wat zon mee gemoeid is i.p.v. enkel broeierige temperaturen.

Advertenties

6 gedachten over “Groeizaam weer…

  1. Ik ben geen expert maar ik vind dat de juiste manier van planten. Zo overal tussen de sierplanten groenten en fruit. Dat lijkt me de meest gezonde manier om planten te hebben in de tuin want het lijkt me een goeie manier om geen invasie van één soort insect of planteziekte. Zoals de landbouwers dat doen: grote stukken gebruiken voor 1 gewas lijkt me eerder om problemen vragen. Bij ons staan de groenten en fruit tegenwoordig ook tussen de sierplanten. Een van de redenen dat ik me niet zo veel bezig houd met de tuin (behalve tijdsgebrek) is dat mijn ma nogal vlug grijpt naar allerlei chemisch spul om insecten te lijf te gaan. Voor slakken strooit ze haast constant blauwe korrels en dat is lang niet het enige dat ze gebruikt. Ik betwijfel of dat echt nodig is.
    De broeierige temperatuur van de laatste dagen zorgt voor veel groei. Dat vind ik niet zo erg. Wat meer het gras afrijden is niet echt een ramp hé.

    Like

    • Wij gebruiken echt alleen maar eens een bio-afbreekbare onkruidbestrijder op de klinkers, omdat het anders zelfs gevaarlijk glad kan worden bij regenweer. Verder moet de natuur haar plan maar trekken. Wil het, dan wil het. Wil het niet, dan is het er de juiste plaats niet voor.

      Like

  2. Van die subtropische omstandigheden was in de kustregio hoegenaamd niks merkbaar. De temperatuur haalde gisteren en vandaag op het warmste moment van de dag met moeite de 13 (!) graden Celsius. De groei en bloei stagneert simpelweg in onze tuin, en dat in schril contrast met het binnenland waar ze 25 graden Celsius haalden.
    Soms zou ik mijn huis en tuin willen kunnen optillen en een goeie 150 kilometer oostwaarts verplaatsen…

    Like

    • Bij ons is nu alles zijn achterstand aan het inhalen. Het is bijna niet bij te houden. Vooral het onkruid dan. De laatste zaailingen zijn uitgeplant. tijd om een nieuw bezoek aan het tuincenter te brengen want er zijn alweer nieuwe grootse plannen.

      Like

  3. Ik laat Manlief de brandnetels wieden, want zelf lig ik algauw een week wakker van de jeuk als ik met die slechte karakters in contact kom. ter compensatie zetten we veel andere vlinderplanten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s