Tussen stranden en verzuipen …

Ik ben intussen de tel kwijt van het aantal keren dat ik gepoogd heb wat gewicht blijvend te verliezen. Als ik één ding geleerd heb, dan is het dat het een levenslang gevecht is. En nee, crashdiëten komen niet (meer) in aanmerking. Ik hoef niet eens te weten wat BDW doet en laat. Ik heb noch politieke, noch 10 milesambities.

Ik moet en zal blijven proberen en ik doe het terug met WW. Het wérkt. Als je het volhoudt en niet de eerste, de beste gelegenheid aangrijpt om de armen te laten zakken en het op te geven.

In het begin ging ik naar de bijeenkomsten en het werkte tijdelijk. Vooral de eerste keer was nuttig, niet alleen om het systeem te leren kennen maar omdat we toen een goeie coach hadden die bruikbare tips meegaf en je weer op het juiste spoor kreeg als het even fout ging. Maar de cursus werd opgedoekt nadat het lokaal verkocht werd. De waarheid zal wel zijn dat de groep te klein was, maar er werd wel goed werk geleverd en de resultaten waren er ook naar. Ik hield het nog een tijdje vol thuis tot ik cortisone moest nemen voor mijn rug. De kilo’s vlogen er aan en het schriftje en de puntentabel verdwenen ergens onder in een schuif.

De tweede coach was iemand die het heel plezierig kon maken (er is wat afgegierd die tijd!), maar er gebeurde verder niet veel dus daar ben ik vrij snel gestopt. Tips en coaching zaten blijkbaar niet in het aangeboden pakket. Net omdat er zoveel plezier gemaakt werd groeide de groep tot onhandelbare grootte en op het eind was er nog amper tijd voor de weging en het winkeltje. Weer deinde het resultaat stilletjes weg naarmate de discipline verslapte.

Poging drie was met het softwarepakket thuis en verdorie, het ging beter dan voorheen! Zolang ik diezelfde discipline opbracht om dagelijks in te vullen wat er allemaal door mijn keel naar binnen gleed, that is. Want dat is dus het sleutelwoord: OPSCHRIJVEN. Je moet zelfs niet eens zitten rekenen, dat doet de pc voor jou.

Hoe is het schip gestrand? Net vóór de eindejaarsfeesten gaf mijn badkamerweegschaal de geest onder de druk van 3 paar kindervoetjes die dachten een indoor trampoline gevonden te hebben. Ik had te laat in de gaten dat ze probeerden gezamenlijk meer gewicht in de schaal te leggen en dus bezweek mijn rekenwonder onder de vrolijke dansjes. My mistake.

Een nog grotere mistake was dat ik niet onmiddellijk naar de winkel holde om terstond zo’n nieuw supermachien aan te schaffen. “Met die dagen voor de deur was dat toch te stom om daar op te gaan staan.” En later kwam het even niet uit met de kas en nog wat later begonnen de kleren te knellen en was het gewoon “kop in ’t zand”.

Manlief zijn kas was evenwel beter gespijsd en een goeie maand geleden kocht hij een nieuwe scanner. Eentje waar je ook oude dia’s mee kon inscannen. Van de kinderen toen ze nog klein waren. Van vakanties. Van onze poes! We praten altijd over wijlen onze hondjes, maar we hadden ooit een mooie, lieve spierwitte (meestal toch) poes. En van Affodil-20kg.

Nu weet ik ook wel dat ik met 58 niet meer het lijf kan/moet/zal hebben van iemand van 25. Zelfs als ik er in zou slagen 20kg kwijt te spelen zal de zwaartekracht hier en daar wel resultaten boeken die alleen mits véél geld en miserie kunnen weggeboetseerd worden. Maar als je jezelf in de weg zit om je voeten af te drogen na de douche of een verrekijker en telescooparmen nodig hebt om je teennagels te lakken dan wil dat precies toch zeggen dat je die website eens terug moet openen, je account opzoeken, je oude resultaten wissen en opnieuw beginnen.

Wat ik vandaag gedaan heb dus. En natuurlijk weer helemaal onvoorbereid, zodat de voorraad van geen kanten die dingen bevat die ik het meest nodig heb. Behalve water. Tenzij je het ongeluk hebt in de Sahel of zo geboren te worden, heb je allicht water bij de hand. Het staat héél dicht bij de hand zelfs. Als ik niet oppas stoot  ik het glas om. En toch zie ik kans om het niet te dikwijls vast te pakken.

Na drie gestrande pogingen hoop ik dat deze niet verzuipt in dat glas water. Misschien moet ik het voor alle zekerheid toch maar uitdrinken. Beter voorkomen dan genezen, nietwaar?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s