Vierkant karakter…

DSCN0134

Ze stond al ruim 2 jaar in de koopjesvitrine van een designmeubelzaak. Een vierkant karakter van ruim € 1400,- voor een eerder symbolische  € 100,- . Ik vond ze wel leuk al twijfelde ik of ze niet te groot was voor onze zithoek. En omdat onze hondjes al een dagje ouder werden en met name Nicky moeite had om in en uit de zetel te geraken wilde ik liever niets in haar weg zetten. Het beestje moest nu eenmaal een aanloopje hebben en ruimte om af te springen zonder met haar kopje ergens tegenaan te knallen. Dat zónder salontafel iedereen die ietsje groter is dan mijn 1,52m dan met zijn/haar hoofd tegen de verlichting knalde was van ondergeschikt belang.

Maar dat ruimtelijk argument is er nu niet meer en ik dacht terug aan “het koopje”. En ik overtuigde Manlief om het mee naar huis te slepen. Er heeft duidelijk een overjaarse glossie in de lade gelegen zodat het hout ongelijk verkleurd is maar dat vind ik niet eens zo’n onoverkomelijk minpunt want ik ga er toch een viltlaag in leggen, zodat de inhoud beter uitkomt. Bovendien ziet het er op de foto veel erger uit dan in real life.

De inhoud…
We waren het er direct over eens dat onze uitgebreide collectie strand- en andere vondsten hier een dankbare uitstalruimte mee kreeg. Af en toe eens veranderen van decor is bovendien altijd leuk. We gingen dus zoeken naar een eerste reeks expositiemateriaal tussen onze stenen, schelpen en …dierenschedels.

Even twijfelden we of die laatste wel geschikt waren om zo expliciet in de buurt van snoepjes en zoutjes te pronken als er gasten komen. Maar uiteindelijk hebben we toch voor de 2 eendensnavels gekozen. Ik kon de verleiding niet weerstaan. Zal wel te maken hebben met een herinnering uit een ver verleden. Ik was een jaar of 12 en een tante  (dochter van een prof anatomie in Gent) serveerde pralines in een schedel. Het was zonder enige twijfel een streek die door mijn oom was ingefluisterd. Zo’n vierkant karakter had hij wel.
De prof anatomie was ook aanwezig en zat te gniffelen omdat de pralines zo weinig aantrok hadden. Behalve dan bij mij. Ik stoorde mij helemaal niet aan de rare bonbonière en genoot van de lekkere chocolade. De rest van de avond kreeg ik een uiterst gesmaakt persoonlijk hoorcollege dat me altijd is bijgebleven. Niet in het minst omdat de man zo boeiend kon vertellen. Maar het feit dat zijn betoog duidelijker werd naarmate de pralines opgeraakten zal er ook wel voor iets tussen gezeten hebben.

Toen zondagavond Kleindochters 1 en 2 kwamen logeren werd onmiddellijk hun aandacht getrokken door de schelpen, stenen en de schedeltjes.  Ze lieten er de koekjes niet voor staan.

Ik denk dat dat vierkant karakter een familietrekje is…

Advertenties

5 gedachten over “Vierkant karakter…

  1. Ja… pfff… wrijf het er nog maar eens in! Dat mooie boeket dat in mijnen Delhaize niet te vinden was! 😦 En voor de rest heb je helemaal gelijk… Het zijn geen ‘kneusjes’, die dochters van ons!

    Like

  2. Als het een troost mag zijn: ik moet vandaag al een nieuw kopen. Ze houden niet echt lang. Maar het was wél mooi. Dat wel. 🙂

    Kneusjes? Een dochter die een klimfeestje wil? En een die een wijngaardslakkenboerderij begint in haar jaszakken?

    Like

  3. wat een originele bonbonière! nog gekker zelfs dan in onze familie, waar grootvader voor zijn 80ste verjaardag, als grap, het gebit kreeg van onze overleden hond, die x-aantal jaar eerder begraven werd op een stuk grond van mijn vader en per toeval terug opgegraven werd door kampeerders. De schedel werd bewaard en opa kreeg de tanden (hij kon met geen enkel gebit geworden en men koesterde de stille hoop dat dit wel zou passen 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s