R.I.P. Dame Nicky

Nicky tribute

Vanmorgen vertrok onze lieve gezelschapsdame naar de eeuwige jachtvelden, op zoek naar stiefzusje Floor die haar met een maand of 10 voorafging.

Lieve, lieve schat,

je kwam onverwacht en onaangekondigd bij ons op een moment dat we jouw aanhankelijke snoetje best konden gebruiken. Jij was op zoek naar een thuis, wij naar iemand die een thuis zocht.

Jij moest leren lol trappen, in het water spelen, over het gras lopen, achter konijnen aanzitten, …  Wij moesten leren terug vertrouwen te krijgen in het leven.

Jij kwam bij ons op een moment dat wij nog nooit van een hondenfluisteraar gehoord hadden. Maar ook zonder hem leerde je  ons de voornaamste les: leef in het nu! Geniet van het leven zoals het is. Gisteren is geweest en niet meer te veranderen. Morgen is nog veraf en kan niet veranderd worden, want wat moet gebeuren zal gebeuren.

Het ga je goed, lieverd. En als je Floor tegenkomt: geef haar namens ons een flinke natte lebber…

Advertenties

7 gedachten over “R.I.P. Dame Nicky

  1. Lieverdje toch
    Heel veel sterkte
    Voor jullie beiden
    Wat zal het stil zijn bij jullie
    Wat een verdriet
    Jammer dat ik zover weg woon,ik zou je nu graag een dikke knuffel geven

    Like

  2. Heel veel sterkte.
    Een stilte valt nu over jullie neer.
    Ook van mij een hele dikke knuffel. Wel digitaal maar zeker net zo gemeend.

    Like

  3. Bedankt mensen.

    De schok is enigszins minder groot dan bij Floor vorig jaar, omdat dat veel onverwachter kwam. Nicky was al een tijdje aan het sukkelen. Maar net nu – met haar nieuwe dieet – leek ze een nieuwe boost gekregen te hebben.

    De avond ervoor hadden we nog bij Zoon 1 en Schoondochter verteld hoe mooi zacht haar pelsje terug werd en hoe vief haar oogjes vrijdag nog stonden. Ook gisteren ochtend leek ze goedgezind uit bed te komen en liep ze gezwind naar buiten voor haar ochtendplasje. Toen ze binnen kwam liep ze opeens knal tegen de openstaande glazen haldeur. Ze miste gewoon een joekel van een open deurgat. Toen begon ze te verstijven en trillen en had ik direct door dat er iets heel erg mis was.

    Ik pakte haar op en bracht haar naar haar kussen, waar haar hele lijfje begon te schokken in een zware epileptische aanval. Haar achterhand bleek verlamd en haar hals bleef na de aanval in een onnatuurlijke bocht gedraaid. Ik belde onze dierenartsen en kreeg Katrien aan de lijn. Ik moest koste wat kost proberen haar hartmedicatie en een bloedverdunner van Manlief naar binnen te werken. Dat lukte maar half. Het volgende halfuur kwamen er nog 3 kleine en toen terug een grote aanval en toen besloot Joris -die ik intussen opnieuw gebeld had- dat het genoeg geweest was. Binnen 15 minuten stond hij bij ons. Naast de aanval bleek ze ook hartfibrillatie te hebben en we besloten haar te laten gaan. Ze is zachtjes ingeslapen op mijn schoot met haar baasje naast haar. Joris was er zelf ook van onder de voet, die hield het ook niet droog.

    Het ergste vind ik het nog voor mijn ventje. Jaren geleden – voor de honden er waren- zei hij altijd: “Als ik met pensioen ga, wil ik een hond. Dan moet ik elke dag wel gaan wandelen.” Eind deze maand gaat hij met pensioen en net nu zijn onze beide schatten weg. Hoe vaak we de afgelopen uren al naar Nicky gezocht hebben of van pure gewoonte gezegd: “Kom Nickje, we gaan naar …” of “Kom meid, bedtijd”…

    Je kan niet geloven hoe groot en leeg het huis nu is! We waren eigenlijk nog niet eens helemaal over het verlies van Floor heen.

    Misschien komt er ooit wel weer een hond. Maar zeker niet het eerste jaar. Waarschijnlijk ten vroegste binnen 2 jaar, als ik ook met pensioen ga. Geen enkele hond kan Floor of Nicky vervangen. Als er weer een hond komt, moet het beest zichzelf kunnen zijn, niet de opvolger van…

    Alhoewel. Zeg nooit nooit. Als het op onze weg ligt dat er hier volgende week of volgende maand opeens een hond in de tuin staat die een thuis zoekt… Zo is Nicky ook bij ons binnen gewaaid. 15 jaar te vroeg en volledig onvoorzien. Niets gebeurt zomaar. Er is voor alles een reden.

    Like

  4. een hele dikke knuffel,wat een schrik voor jullie.
    Je hebt gelijk dat je niet meteen een nieuwe hond wil,Nicky heeft vast een fantastisch leven bij jullie gehad.
    Ik kan alleen maar hopen dat Floor en Nicky elkaar al gevonden hebben op de regenboogbrug.

    Geke

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s