U (ver)keer(d)(t) toch ook…?

En dan mag u met al die haken en ogen nu eens een paar combinaties uitproberen. Laat u lekker gaan!

Ik gebruik niet graag  de gps in de stad.  Meestal zijn de gewijzigde éénrichtingen toch niet up to date, al komt je routesouffleur net van bij zijn brain washer vandaan. Dus merk je net op het allerlaatste moment dat die “over 200m links afslaan”-straat een voor u verboden rijrichting heeft. Het is dan niet uitzonderlijk dat de gps-dame of -heer u na een “herberekening” sommeert zo snel mogelijk terug te rijden.

Wat doet ù dan?

Wat doen tegenwoordig steeds méér mensen?

Ze nemen dat advies zo letterlijk mogelijk, gaan met beide voeten op de rem staan tot hun voertuig midden op de rijbaan stil staat en beginnen daar en dan doodleuk een uren durend keermanoeuvre uit te voeren. Zonder zich te storen aan de verkeersregels of aan het ongenoegen van de andere weggebruikers. Als het in 5 keer kan, zullen ze het zeker niet in 4 keer doen. Tot nog toe zijn de gedwongen toeschouwers meestal te verbouwereerd om echt ter reageren trouwens. Maar als de tendens nog even doorzet komt daar snel verandering in.

De gekste stunts heb ik de laatste tijd gezien! Een bloemlezing:

– Midden op een poepdruk 5-armig kruispunt opeens helemaal links gaan rijden om dan in wijzerszin een bocht van 180° te maken en vandaar weer helemaal naar de overkant te rijden. Bijna de volle 360° eigenlijk. Tegen de rijrichting in een rondpunt nemen, daar komt het eigenlijk op neer.

– In een smalle straat (waar de anderen geen uitwijkruimte hebben, dus) links een zijstraat inrijden, onmiddellijk remmen en in één vloeiende beweging er achteruit ook weer uit knallen om dan de weg in tegengestelde richting te vervolgen.

– En dan deze: Manlief staat bij de lichten tegenover de bank. Er komt een tuttebel buiten, die stapt in haar auto en blijft eerst een tijdje zitten, ondanks dat ze groen licht heeft. Pas als de lichten (beurtelings verkeer) wisselen geeft ze een dot gas, gaat dwars over de rijbaan, gaat in achteruit en rijdt een halve meter terug, weer een dot gas in zijn vooruit en dit x3, tot ze eindelijk gekeerd geraakt tussen de auto’s die nu door groen gekomen zijn en zij die ze de weg afsneed toen zíj nog door groen reden. Nu ik het zo noteer bedenk ik mij dat dat dan dezelfde trut moet zijn die ik dat manoeuvre zag uitvoeren tijdens de kerstvakantie. Blijkbaar doet ze het altijd en toch gaat het nog altijd even stuntelig. En nog het liefst op marktdag, als ze lekker veel publiek heeft. Die krijgt écht nog eens rammel, denk ik dan.

En toch ben ik nog altijd het meest onder de indruk van die kerel die ik eens op een half haar na gemist heb toen ik onze afrit af kwam gereden terwijl hij die net met een venijnige ruk opreed om te keren.
“Wat ik dacht dat ik daar deed?”
Euh, op mijn eigen grond vóór en achteruit rijden tot de tank leeg was, tiens.
“En of ik niet kon kijken waar ik reed?”
Was dat eigenlijk niet iets wat híj moest doen, dan?
“En dat hij toch niet kon weten dat ik daar was, want ik was daar anders nooit als hij daar keerde?”
Aha!!! Meneer hapte regelmatig een stuk uit mijn privacy?

Meneer hapte vooral naar lucht en maakte dat hij wegkwam. Sindsdien niet meer gezien, maar ik rij toch nog altijd met een klein hartje van mijn eigen oprit…

Advertenties

6 gedachten over “U (ver)keer(d)(t) toch ook…?

  1. Kleindochter 2 gaf, naar voorbeeld van haar vader, eens een schop op de achterband van een voertuig dat op onze ‘oprit’ stond…
    Ook al keurde ik het niet goed, ik liet haar maar begaan want was met boodschappen, boekentassen en zwemzakken overladen en de foutparkeerder irriteerde me dus eigenlijk ook…tot ik ontdekte dat er nog iemand in de wagen zat! 🙂

    Like

    • Ze heeft het van geen vreemden, want Schoondochter kan ook haar mannetje staan en van mij zal ook al de softie-kant niet erven. 🙂

      Like

    • Heb me voorgenomen dit jaar ook weer eens de fiets te nemen om naar het werk te rijden. Maar ik wacht nog tot het wat verder op het seizoen is. Ik ben geen fietsheld. Heb mezelf op mijn 50ste getracteerd op een fiets en daarvóór was het vooral gelegenheidsfietsen (zo’n 4-5 keer op 10 jaar, zeg maar). Om dus helemaal tussen het drukke gewoel te hangen in het donker: nee merci. Ik moet een echte bottle neck passeren: de veerboot in Hoboken; Dan zit je gekneld tussen al die schoolgaande jeugd die denkt dat iedereen ze zot kan doen als zij…

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s