Even bijkletsen…

Tja, een heel jaar (of is het intussen al méér?) in één ruk bijkletsen zal moeilijk zijn.  Omdat er zoveel gebeurt in een jaar, maar ook omdat ik mijn oude blogje gemist heb als geheugensteuntje en er dus veel vis door de mazen van het net gesparteld is.

Het jaar is pas begonnen, Manlief nam het voortouw met een beroerde bronchitis, Schoonmoeder deed gezellig mee en toen kon ik ook niet achterblijven. Ga dus maar beter niet te dicht bij het pc-scherm hangen of draai deze pagina eens extra door de mangel van een goede virusscan. En verder zijn we hier allemaal een jaartje ouder maar nog niet veel wijzer geworden. Of dat een slechte zaak is? In sommige opzichten misschien, maar de kinderlijke verwondering heeft ook haar rechten.
Verder krijgt u -ondanks de solden- ruim 17kg minder Affodil voor hetzelfde geld als vorig jaar. Ja kijk, iedereen moet inleveren, waarom u dan niet?

Wat zijn de voornaamste te verwachten wereldschokkende gebeurtenissen die we voor dit jaar in petto hebben?

– Een verdere inflatie van zo’n 3 – 5kg op schrijver dezes.
– Manlief
die binnen enkele weken de handdoek in de ring gooit op het werk. Genoeg is genoeg! Bovendien hebben we thuis handdoeken genoeg om te wassen. Hun vuile was mogen ze houden.
– Uiteraard zullen ook Schoondochter, Zoon 1, Zoon 2 en Kleindochters 1, 2 en 3 regelmatig door het gezichtsveld wandelen, al dan niet in het gezelschap van Ma, Schoonmoeder, Schoonzus en/of Zwager.
– Hond Floor doet niet meer mee. Vorig jaar heeft een geniepige Zeelandse teek haar geveld. Nicky daarentegen speelt nog altijd de eerste viool, dus zullen dierenartsen Joris en Katrien ook af en toe in het stuk voorkomen. En net als blogvriendin Bojako ben ik een trouwe volgeling van “de man die uw hond rehabiliteert en u traint, Mr. Psssht! The Dogwhisperer” dus als u af en toe een klikkend geluid hoort of een opgestoken vingertje ziet (nee, niet dàt vingertje) dan wordt hier geduldig, kalm en assertief gecorrigeerd.
– Het zou zomaar eens kunnen gebeuren dat Affodil (of NIDK, zoals de initialen van op mijn andere blog meeverhuisd zijn) tegen deze zomer nog op het nippertje haar diploma veiligheidskunde haalt. Veel langer hoeft het inderdaad niet meer te duren of het is de moeite niet meer want met Manlief thuis zit het er niet in dat om het even welke regering mij nog veel langer aan het lijntje gaat houden. Op de kop af 2 jaar, met een schrikkeldag als toegift, en geen uur langer.

Zo. De kop is er af. Afspraak morgen, bij de koffie en de krant?

Advertenties

7 gedachten over “Even bijkletsen…

  1. 17 kilo minder Affodil … kon ik maar hetzelfde zeggen. Sinds mijn Pancreas operatie walg ik zo wat van eten en dwing ik mezelf om drie maal per dag een laagje in mijn maag te leggen om de vele pillen op te vangen, maar ….er gaat geen grammetje af. Ik moet natuurlijk van en voor Mr. Silver elke avond koken anders krijg ik vieze blikken. Moest hij er niet op staan dan zou er vast wat af zijn. Omdat hij geen vijf minuten op zijn poep zit blijft hij natuurlijk even mager. ’t is echt niet eerlijk. Maar het is wel heerlijk om je terug te lezen. 🙂

    Like

  2. Zo’n operatie hakt er natuurlijk ook flink in, Bo’ke en je lichaam waakt er dan angstvallig over dat het alle reserves bijhoudt voor het geval het nog eens zo’n aanslag moet overleven. En je metabolisme zal nu ook wel helemaal anders georganiseerd zijn, he.
    Ik ben weer aan het WW’en sinds 18 april vorig jaar. toen woog ik droog aan de haak 80kg. Toen vond ik het echt welletjes. Met een BMI die naar ernstige obesitas wees kon ik de realiteit niet langer ontlopen. Ik voel me stukken beter nu (die hardnekkige verkoudheid niet te na gesproken) en wil nog even door tot ik zo 58-60kg weeg. Dan ben ik terug uit de rode cijfers, BMI-wijs gesproken.

    Like

  3. Hey Chris, héél tof om je leuke vertelsels hier weer te kunnen lezen! Chapeau ook dat je de strijd tegen de weegschaal zo glansrijk gewonnen hebt! Je ziet er super uit en een mens voelt zich inderdaad op alle vlakken ook veel beter! 😉

    Like

    • Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, zeker? Ik miste mijn blogje ook wel. En zoals ik al aangaf: soms is het gewoon handig als geheugensteuntje. “Wanneer was dat ook alweer? Ik zoek het gauw even op want ik heb er eens een blogstukje over geschreven” En dan merken dat de tijd nog sneller gevlogen is dan je dacht want dat stukje staat verdacht ver naar achter in het archief! 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s