Klimop, klimaf…

2011 gaat de geschiedenis in als het jaar waarin de herfst vóór de zomer kwam. De periode die normaal (wat is tegenwoordig nog normaal?) zonnig en warm moest zijn, werd gekenmerkt door kilte en regen. En op het moment dat iedereen de winterkleding weer uit de mottenbollen haalde en de -nauwelijks gedragen- zomerkleding wilde opbergen, kwam dan toch eindelijk het mooie weer opzetten.

Maar nu is het mooie liedje toch uit, vrees ik. Donderdag 10 november liepen we met Kleindochter 3 nog in een medium dik truitje door de Zoo van Antwerpen. Vrijdag 11/11/11 zag er grauw, grijs en kil uit, er zat af en toe een ijzig oostenwindje en de jaskragen gingen de hoogte in. Ik krijg zowaar een koude rug (een kattenrug, zeggen ze hier) als ik het opschrijf.

Gelukkig is de tuin zo goed als volledig klaar voor de winter. Op een bloembol of 100 na zit alles in de grond (die moéten er deze week nog in of ze bloemen in de schuur). De laatste rooiwerkzaamheden zijn sinds gisteren ook achter de rug. Er moet enkel nog sprokkelhout opgeruimd worden. Het olijfboompje en de piepjonge vijgen”boom” (25cm “hoog”) krijgen vanavond een jasje van bubbelfolie want ik vermoedde ten onrechte nog een voorraad op zolder. De nestkasten zijn uitgekuist en er zijn er een stuk of 4 bijgekomen. En de voederplanken zijn weer opgesteld.

En zo ben ik met een grote omweg gekomen waar ik wilde zijn: die éne voederplank die dicht bij de muur van de garage staat. Die moet dringend een stabielere voet krijgen want een beetje wind blaast ze zonder moeite omver. Dat komt vooral omdat Manlief er vorig jaar een grotere plank op gemonteerd heeft en nu is de hele constructie een beetje topzwaar geworden terwijl de wind meer pak krijgt op het blad. In afwachting van die aanpassing heb ik het geval maar wat dichter bij de garage neergezet, ruimschoots in de luwte, zodat ze intussen toch al dienst kan doen.

Zaterdag kwam ik net thuis met de boodschappen toen Manlief droog opmerkte: “Je kan je videocamera maar beter op het statief voor het raam zetten, want die voederplank biedt een prachtig schouwspel”. Ik sloop in dekking van de overgordijnen naar het raam maar zag enkel een verlaten voedertafel. “Ja, nu jij met je tassen en manden komt aanstampen zijn ze weg, natuurlijk, maar net zaten er nog 4 muizen te eten”.

Hoewel die grijze pluizenbollen nu niet direct het publiek vormen dat ik wilde aantrekken met nootjes, zaden en spekrandjes, wilde ik toch de vrijpostigheid van die lefgozers vastleggen. ’s Namiddags kreeg ik er inderdaad eentje in het vizier. Elke keer kwam hij (zij?) uit de klimoppruik van de garage gesprongen, grabbelde wat eetbaars bij elkaar en verdween prompt weer in de beschutting van het groene gebladerte. Om enkele minuten later het hele scenario te herhalen. En nóg eens. En nóg eens…

Muis op de plank

Toen kwam ik op het idee om de voederplank op zondag bij te vullen en zo’n 10cm verder van de muur te zetten. Eens kijken wat ze daarvan vonden. De gevederde gasten hadden daar helemaal geen bezwaar tegen. Voor hen bleef het voedsel even toegankelijk. Zelfs nog beter voor de grotere exemplaren zoals de Turkse tortels.

Maar Mieke Muis en haar familie vonden dit er toch een beetje over. Ik twijfel er geen moment aan dat ze die afstand gemakkelijk kunnen overbruggen met een hebzuchtig sprongetje. Maar de veilige terugweg is nu toch net iétsje te moeilijk geworden. Opgeven dan maar en elders gaan zoeken? No way! Al die slokkoppen met hun scherpe snavels zijn zo spilzuchtig dat er op de grond meer dan eten genoeg ligt. En dus is het nu dubbel zo moeilijk om die kleine opportunisten in de gaten te houden, want de terrastegels zijn … muizengrijs van kleur!

Blijft nog de vraag die al een aantal jaren op het onvermijdelijke antwoord wacht: wat doen we met de klimop? Manlief zou hem er het liefst afhalen. Hij wordt inderdaad ook wel een gevaar voor de constructie van de garage zelf. Takken wringen zich tussen dak en muur en dringen binnen op de vliering. De garage is -mede dankzij de klimop- nog makkelijker toegankelijk voor muizen en -nog erger- ratten die op hun beurt uiteraard ook weer schade aanrichten. Als we binnen een jaar of 2 een car port willen zetten en de garage ombouwen tot wasplaats en fietshok annex werkplaats zal die grote groene pruik tóch moeten wijken.

Allemaal argumenten waar ik niets anders tegenover kan stellen dan het feit dat “onze” tortels dan dakloos worden, net als een lijstergezin dat er al jaren broedt vlak naast een stel merels, een winterkoninkje (in de voet van de klimop), een ringmussenpaar (en ze zijn al zo zeldzaam geworden), de roodborst die nu zo brutaal naar ons raam zit te kijken, …

Advertenties

5 gedachten over “Klimop, klimaf…

    • En intussen wordt de hond bijna gek. Mijn man zag haar gisteren zitten trillen als een espenblad, dacht dat het arme beest doodziek was of zo. Blijkt er op zo’n halve meter van het raam een muis heel brutaal naar onze Nicky te zitten kijken. Zo van :”nènènènènèèèènè, je kan me toch niet paaaaakken…” En dan zeggen ze dat katten pestkoppen zijn!

      Like

  1. probleem is dat als je nu de klimop er helemaal vanaf haalt dat het gebouw dan opeens in zn blootje staat. Nu ligt er eigenlijk een dikke jas rond.
    Als klimop begint te bloeien is het ook een heel waardevolle plant (nectar heel laat in de zomer en bessen heel laat in de winter)
    Als het natuurlijk begint echt binnen te groeien is dat niet zo ideaal. Kan je niet wat snoeien hier en daar?

    Like

    • Klimop is sowieso de laatste toevlucht van de honingeters vóór de barre winter aantreedt, dus dat vind ik al een goeie reden om er niet te veel aan te zitten. Bovendien lijkt die groene pruik in het voorjaar wel een groot flatgebouw door de vele bewonertjes. Wat er daar in een toch beperkt volume aan “huurders” woont! Als we ooit toch tot drastische maatregels moeten overgaan voor de ombouw, gaan we daar nesten vinden! Maar zolang het niet direct hoeft, ga ik toch mijn man proberen aanpraten om er netjes van af te blijven.

      Like

  2. Klimop laten hangen zolang het nog kan. Dat geeft zo’n sfeer.

    O. Echte voederplanken dus. Ik zet een vuilbakje ondersteboven met daarop een schotel eten. Het hanghuisje doet het ook prima.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s