Verpakkingsafvallig…

Ergernissen schaden de gezondheid. Bronnen van ergernis waar ge op ’t eerste zicht niets aan kunt veranderen schaden de gezondheid nog meer.

Waar ik me al jaren aan erger is het Europese beleid in verband met voedingshygiëne. Alles moet tegenwoordig per eenheid verpakt worden. Per verbruikseenheid, wel te verstaan. Dus wie in een café of restaurant graag 3 klontjes suiker in de koffie heeft zit te vechten met 3 wikkels, vindt achter de berg lege verpakkingen nog maar net het kopje en mag blij zijn als de inhoud tegen dan nog warm genoeg is om de suiker in op te lossen.

Liefhebbers van koffie met melk moeten reservekleding meenemen als ze achteraf nog zonder affronten onder de mensen willen komen, want de portiecups met koffieroom gaan niét open of ze gaan zo onverwacht open dat de inhoud aan alle kanten naast het kopje belandt.

En dan hebt ge dat koekske bij de koffie nog niet uit zijn wikkel gekregen, he. Tegen dat dat open is, zijn de kruimels zo klein dat ze alleen nog door muizen en kakkerlakken gevonden worden dus of dat de hygiëne zo bevordert, daar wil ik nogal aan twijfelen.

Een biefstuk of stukje worst komt in een kunststofschaaltje met folie. Tegenwoordig zelfs bij de slager om de hoek. Als mijn vaste slager met vakantie gaat en ik elders mijn gerief moet halen, moet ik elke beweging met argusogen volgen of ik kom met een volle emmer verpakkingsafval thuis. En dan is het nu al een beetje verbeterd want in het begin waren dat van die piepschuimen bakjes en daar ben ik nu eens écht vies van, zie. Dan plakten er van die witte bollekes aan uw eten en als ge dat te laat gezien had ging dat mee de pan in.

Op vakantie moet een mens zijn eten al eens in de supermarkt halen want anders gaat de halve dag op aan de boodschappen. En dan komt ge met dit soort fratsen thuis: een entrecôte van Ierse makelij met op het etiket notabene de vermelding “milieu- en diervriendelijke productie”. Hieronder de verschillende fasen van in/uitpak:

inpakramp

’t Is een beetje flou, maar dat komt omdat het licht van mijn flash duizendvoudig teruggekaatst wordt door al die plastieken rommel rond mijn eten. Eerst moest ik er dus dat zakje afprutsen met die leugenachtige commentaar (boven). Dan hield ik een schaaltje over met een folie erover gespannen (rechts). Folie open en ik vraag me gelijk af: is dat vlees nu zo nat of zo vet dat dat zo blijft blinken? Met een voorzichtig vingerke eens gevoeld en NEE het is niet nat of vet, het zit onder nog een ànder folie dat vacuüm getrokken is (links)…

Weten die zotten van de EU niet hoeveel milieubelastend materiaal er rond ons eten zit op die manier? En weten ze ook niet dat dat nergens, NERGENS!!!, voor nodig is? Degene die die entrecôte moet verpakken moet sowieso zijn handen wassen. En vermits -of het nu in de supermarkt is of bij de slager om de hoek- dat nièt de klant zelf is, moet ge er kunnen op vertrouwen dat niet het halve dorp dat stuk vlees al heeft zitten bepotelen. Als ge in de supermarkt de beenhouwer de bestellingen laat klaarmaken zoals vroeger dan moet ge hem geen shiften betalen want dan is hij er tegelijk met de klanten, kan hij uwen biefstuk of uw kotelet zo dik of zo dun snijden als ge graag hebt en kunt ge er bijvoorbeeld gewoon 3 bestellen ipv een schaal van 4 te moeten kopen of -nog erger- 2 van 2. Enfin, dat is nog het minste van mijn zorgen want ik ga toch zoveel mogelijk bij mijn eigen beenhouwer.

En daar doe ik tegenwoordig terug mijn eigen keukendozen mee. Eén voor de kipfilet, één voor de worstjes, één voor het stoofvlees, één voor de biefstuk of het varkenshaasje… Hetzelfde voor de toespijs: thuis moet ge dat toch weer uit dat inpakpapier halen en dan zit de zak met het restafval (het duurste afval! want ze willen ons afleren van daar nog teveel van te produceren nietwaar) vol alleen al van wat ge bij uw patatten of uw boterhammen wilt eten.

Ge moet alleen maar goed opletten als er een nieuw schaap achter de toonbank staat te bedienen. Tegenwoordig leren ze op school niet meer wat “netto” en “tarra” betekent, dus dan zou de rekening wel eens kunnen oplopen als ze het gewicht van de doos meerekent. Meestal kunt ge dat eerst eens uitproberen door in ’t verkort “150 (gr) bollekes in tomaatsaus” te bestellen. Als ze vraagt of ze die echt moet tellen, laat dan uw vlees maar in 4 lagen plastiekfolie draaien…

Advertenties

6 gedachten over “Verpakkingsafvallig…

  1. Daar moet ik dringend ook eens een postje aan wijden, want die verpakkingen ergeren me zo mogelijk nóg meer.
    Mijn nieuwe gsm zat in een doos waar er wel 50 in passen, de plastic verpakking rond een snoeischaar bleek onmogelijk te openen zonder er een tweede snoeischaar bij te halen, tussen elk plakje charcuterie zit tegenwoordig een vies kunstof velletje, de cd van Norton zit in een doos waar er minstens 200 van die schijfjes in kunnen, etc…
    Valt het op dat ik me opwind?
    Pfff…

    Like

  2. Hé Menck! Fijn om je weer terug te lezen!

    Ja, ik ken dat. Ik begrijp uit reacties op mijn gemopper in de winkel dat die zgn. blisters bedoeld zijn om het voor winkeldieven moeilijker te maken om kleine voorwerpen uit de verpakking te halen en in hun zakken te steken. Maar als ik als betalende klant het gekochte goed niet eens uit die verpakking krijg zonder de koopwaar of -nog erger- mijn eigen handen in gevaar te brengen…

    Like

  3. Soms laat ik die overtollige verpakking gewoon achter in de winkel, als niemand het ziet want je wordt algauw scheef bekeken als je dat doet. Het zou hun probleem moeten zijn. In godsnaam toch, waarom moeten zes appelen apart verpakt worden?
    Bij mijn laatste bezoek aan de supermarkt stond een zakje groentenafval ostentatief in het midden van de parking; ik heb het meegenomen, het zag er vers uit, mijn kippen waren er blij mee. Ik vroeg me af of die ene wist dat ik toevallig voorbij zou komen.
    Heb je ooit al eens geprobeerd om een “spaarlamp’ uit zijn verpakking te halen?
    Een onderwerp waar enorm veel over te zeggen valt, Europa is blijkbaar nog veel te rijk voor er drastische maatregelen zullen geomen worden!

    Like

  4. Ellow Affodil! Ik heb je terug gevonden!

    Dan hebben we het nog niet over de snoepverpakkingen : iedere koek zit nog eens apart verpakt in een nieuwe plastiek. Ik snap dat niet.

    Like

  5. U can’t beat marketing. En verpakking is helaas goedkoop. Maar misschien moeten we een wij-laten-verpakking-achter-in-de-winkel initiatief starten? Wedden dat het impact heeft?

    Like

  6. Bij de bulkgroenten en -fruit doe ik nu al verschillende zaken samen in 1 zakje en kleef de weegetiketten samen op de buitenkant. In het begin gaf dat wel problemen, maar nu zie ik al meer mensen hetzelfde doen en durven ze er blijkbaar niets meer van zeggen.

    Heb ooit (bij het begin van de herbruikbare tassen) een reuzenrel geschopt. Je kreeg bonuspunten als je een herbruikbare tas mee had. Nu had ik in winkel A een tas bij van winkel B en ik kreeg geen punten. Heb doodgemoedereerd alles op de band laten liggen en ben buitengestapt met de woorden:”OK, ga ik toch naar B met jullie tas. Die zijn blij dat ze sowieso mijn tassen mogen vullen en mijn zakken leegkloppen”

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s