De natuur als buur…

Springwatch zit er weer op voor dit jaar. Het was als altijd een leuke bedoening. Veel live natuur, maar ook veel weetjes, emotionele en grappige momenten en vooral onvoorstelbaar veel respons van het  publiek. Die Britten zijn wildlife mad!

Dat zal natuurlijk wel te maken hebben met het feit dat zij nog veel hebben om mad over te zijn. Hier bij ons mag je stilaan al blij zijn als je 3 bomen bij elkaar nog een bos kan noemen.

Vandaar dat onze tuinen meer dan ooit het laatste toevluchtsoord zijn voor alles wat zich nog naar zo’n laatste groene oase kan reppen. Vandaar ook het belang van natuurvriendelijk tuinieren. En dat hoeft niet eens noodzakelijk onderhoudsONvriendelijk tuinieren te zijn.

In mijn blogroll zitten links naar blogs van overtuigde “groene” tuinliefhebbers met hart voor wat zij niet zelf hebben aangeplant of naar hun tuin gebracht. Echt de moeite van een bezoekje waard!

Héél vroeger – best mogelijk dat in die tijd de paarden nog spraken, nu zijn wij het die tegen hen fluisteren – dachten wij net ietsje té gemakkelijk over natuurlijk tuinieren. Het was met een nogal stevige Franse slag dat we er niét tegenaan gingen. Zo lukt het ook niet, zeker niet als je omgeven bent door landbouwgrond waar kwistig met meststoffen en pesticiden gestrooid en gespoten wordt.

Maar het andere uiterste – Wimbledongazonnetjes met enkel maar minutieus geschoren buxushaagjes en -boompjes en naaldbomen en -struiken en zonder ook maar één spoor van een bruin blaadje of een eenzaam onkruidpriemeltje: daar lok je ook niet veel natuur mee.

Na al die tijd denk ik dat we een goed evenwicht gevonden hebben met streekeigen struiken in de haag (vuilboom, hagebeuk, vlier, Gelderse roos, hulst), veel bloeiers (lavendel, heide, een hele variatie aan kleine kruidachtige bloeiende plantjes) en een dikke kuif klimop op de garage hebben er mettertijd voor gezorgd dat de insecten langs kwamen. Prompt werden die natuurlijk gevolgd door insecteneters. En die trekken op hun beurt weer hun eigen achtervolgers aan.

Nestkasten op welgekozen plaatsen zijn een welkome toegift, maar als de vogels even de kans hebben geven ze toch de voorkeur aan de haag of de klimop. Onder de “huurders” van dit jaar: staartmees, pimpelmees, koolmees, lijster, merel (o.a. in de garage, op de verlichtingsarmatuur!), spreeuwen (vanwege de kersenbomen naast de oprit), houtduif, Turkse tortel (maar minder dan vorige jaren), winterkoninkje, huismus, roodborst en heggemus.

Regelmatige bezoekers zijn groene en bonte specht, steenuil, torenvalk, blauwe reiger en – in de winter , als er gevoerd wordt en de tuin vol vinken en ander klein grut zit – buizerd, sperwer en slechtvalk.

De afgelopen 2 jaar hebben we weinig aanwezigheid van egels gemerkt. Ik vermoed dat dat iets te maken heeft met het feit dat de expres voor hen opgezette rommelige houtmijt door ouderdom (en nieuwsgierige honden) deels verteerd, deels opengegooid was. We hebben nu op een ander plekje een nieuwe stapel kleinhout met de nodige holten opgeworpen. Even afwachten hoelang het gaat duren om weer zo’n speldenkussen te verleiden.

Onmisbaar in een wildlife tuin: water! Nu Manlief meer thuis is, heeft hij vlakbij de vijver – onder de fruitbomen – een camoufflagenet opgehangen tussen de takken en er een oude tuinstoel neergezet. De driepikkel staat daar klaar, al wat hij moet doen is zijn fototoestel monteren en afwachten. De borrelsteen van de vijver is nog geen anderhalve meter ver weg. Ik vraag  hem vanavond een aantal van zijn prachtfto’s om hier bij te plaatsen. Jammer dat hij zich gisteren niet bruusk kon verzetten om zijn lens te richten op de groene specht die amper een meter van hem af op een tak kwam zitten. Er zullen altijd dingen zijn die je op die manier mist, maar zo’n badder- en drinkplaats is een must als je dieren van dichtbij wil zien. Ik moet dringend eens een snipperdag nemen als het mooi weer is en me daar installeren met mijn videocamera. En dan tijd maken om eindelijk te leren wat ik allemaal met die beelden kan en hoe ik ze hier krijg.

En uiteraard heb je dan ook waterleven. Dit jaar hebben we amper kikkers gezien, maar de salamanders waren des te talrijker. Ik denk dat ik wel weet wat er schort: vorig jaar ben ik niet in de vijver geweest om de plantengroei wat in te tomen. Dat moet ik bij de eerstvolgende gelegenheid (lees: als het nog eens lekker warm is) zeker doen. Ook de vissen (die zijn er niet vanzelf gekomen, het zijn hoofdzakelijk adoptiegevallen van iemand die huis, tuin en vijver in de steek gelaten heeft) zullen dat wel leuk vinden. Wat schaduwplaats is OK, maar je moet nog kunnen zwemmen en dat wordt stilaan een beetje een probleem. Ik verwacht trouwens dat we vroeg of laat toch een nest waterhoentjes gaan hebben, want er is al een paar keer  belangstelling getoond bij het begin van het broedseizoen.

Waterinsecten – of insecten die in een bepaalde fase van hun leven op water aangewezen zijn- mag je dan ook als klanten beschouwen?. Libellen, waterkevertjes, schaatsenrijdertjes, maar natuurlijk ook muggen. Ik ben momenteel zowat lek geprikt, maar als ik weer eens gek word van de jeuk denk ik aan al het leuks dat samenhangt met die vijver en dan is  het leed weer even geleden.

Door de nogal grote tuinactiviteit van dit voorjaar hebben we ze niet gezien, maar de afgelopen jaren hadden we af en toe zelfs konijntjes in de tuin! Onder de poten van onze honden, notabene!

De natuur als buur: je raakt er niet op uitgekeken!

Advertenties

2 gedachten over “De natuur als buur…

  1. Dat was jij toch hè? Die misdaadboeken besprak? (of niet?)

    Alles wat je beschrijft, zie ik ook in onze tuin, maar ik kan er blijkbaar niet zo lieflijk over schrijven.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s