Terug op het nest…

Met dank aan beide posters bij het vorige item. Maar zoals iedereen kan zien heb ik nog geen tijd gehad om weer in de speeltuin van video’s en blogs te gaan spelen.

Het is een ontzettend drukke tijd op het werk. Dat heb je nu eenmaal als je als oudje naast een full time job nog eindwerken en zo wil schrijven.  Maar slecht nieuws heeft altijd een mooi kantje: nu we muurvast zitten met ons project, heb ik weer even de tijd om hier aan te komen waaien. En dat bijna in de meest letterlijke zin van het woord.

Wat gebeurde er intussen op het groene thuisfront? Wel, om te beginnen is er een kraker in onze garage. Enerzijds was de auto tijdelijk verbannen naar de oprit omdat we een voorraad parket (plansjee) in de garage gestockeerd hebben. Het is namelijk nogal moeilijk werken als het materiaal op een hoop ligt net daar waar het moet gebruikt worden, niet? Anderzijds is er de oude kapotte zijdeur van de garage. Hond Nicky heeft daar eind vorig jaar een behoorlijk groot gat in gemaakt en omdat we hopen een nieuwe garage te mogen zetten op een meer praktische plaats, hebben we besloten de deur de deur te laten, mét gat.

Nu  is daar al een paar weken een merelman op een  uiterst grappige manier in en uit aan het lopen. En ik bedoel dus echt lópen. Ondanks de droogte moeten er in onze tuin voldoende wormen en andere kriebelbeesten te krijgen zijn, want het is niet nodig om op de wieken te gaan. Meneer doet boodschappen in en onder de haag terwijl zijn madam de kluts warm houdt. Enfin, misschien zit ze die eerder koel te blazen uit schrik dat ze anders een omelet of een roerei uitbroedt.

Zo af en toe moeten we toch eens in de garage zijn en dan is het sinds enkele dagen spitsroeden lopen. De kluts is inmiddels uit het ei gekropen en sjokt nu over de vloer van de garage rond. De honden zitten de helft van de tijd met hun koppen door dat gat tegen de grond, maar vader laat het niet aan zijn hart komen. Als ze wat teveel in zijn weg staan maakt hij eens goed van zijn oren en de viervoeters wijken.

Anders is het gesteld met die tweebeners natuurlijk. Als die in de garage willen komen, dan komen ze er in. En dan komt moeder de vrouw in actie. In vinnige duikvluchten gooit ze zichzelf als een telegeleid projectiel in onze richting. Af en toe vliegt er zelfs een vochtig, groen en wit gespikkeld “iets” in onze richting. Van een furie gesproken. Het hoeft geen betoog dat we de kraambezoeken tot een absoluut minimum beperken. En zeg nu niet dat wij zuinig zijn met nestkasten, he. Dat koppel heeft een villa van 4 bij 8. Meter. Mét zolder!

Vanmorgen zag ik trouwens de overbuurman van dit stel (ook een merel, het moet overdaad zijn in onze tuin, want ze dulden elkaar op onnatuurlijk korte afstand) met een stukje plastic in de haag verdwijnen. Vanavond eens kijken of hij zijn veranda op tijd klaar gekregen heeft vóór het begon te plenzen. Als het ontwerp me bevalt, vraag ik de plans om uit te vergroten voor ons…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s