Vóórgetrokken lente…

OK, het ziet er buiten niet uit. Vanmorgen vroor het opnieuw en de mist was aangezet op de baan. Nu is het asgrauw buiten en ik heb het hart niet om even de papieren uit de auto te halen, al heb ik ze dringend nodig om een aanvraag in te vullen. De volgende dagen blijft het zo of het wordt zachter en natter. Of ik daar nu zo blij mee moet zijn weet ik niet. Ik wilde eigenlijk de auto eens grondig schoonmaken maar met een dikke jas aan werkt het niet zo makkelijk en een longontsteking heb ik er niet voor over. We zien wel…

Ik weet ook wel dat we nog volop in de winter zitten en dat dat nog wel even zo zal blijven, maar in mijn hoofd is dat nu eenmaal anders. Kerstboom weg en dan wil ik zon, véél zon. De dagen worden stilaan zichtbaar langer -vooral als het wat helder weer is- maar daar ben ik niet tevreden mee. Het volstaat volstrekt niet om mijn winterslaapgevoel te verdrijven.

Hebben jullie dat nou ook? Ik merk al een aantal jaren héél duidelijk dat het altijd om déze tijd van het jaar is dat we ons verslapen. De rest van het jaar zijn we meestal vóór de kippen wakker, maar januari/februari lukt het niet om op tijd onze ogen open te krijgen. Méér nog, ook de honden verslapen zich voortdurend.

Ik had beloofd dat ik af en toe “buiten” naar binnen zou halen en ik ga nu dat voornemen hard maken. Alle middelen zijn geoorloofd om uit de winterse verdoving te geraken. Ik beschik sinds jaren over een stevige voorraad mandjes en korven, potten en schalen die ik in deze grauwe, kouwe periode vaak de revue laat passeren in de hoop dat ik er een lentegevoel bij krijg en vooral inspiratie voor bloem/plantcombinaties waar ik vrolijk van word.

Bij het tuincenter is er nu stilaan keuze genoeg uit fleurige voorjaarsbloeiers en voorgetrokken bloembollen. En het is niet eens weggegooid geld. Als de kleuren vervagen kan ik de plantjes en bollen kwijt in de tuin. Daar zullen ze zeker volgend jaar weer voor dat speciale gevoel zorgen als ik op een grauwe dag als vandaag door het raam naar de nog troosteloze tuin kijk.

“Alea iacta est” zou Bart De Wever zeggen. Ik heb mijn besluit genomen: de auto zal nog even op een poetsbeurt moeten wachten. Morgen ga ik kleurshoppen en dan aan de slag met de inhoud van wat Manlief mijn rommelkast noemt. Voor foto’s van het resultaat moeten jullie de volgende dagen maar eens komen kijken.

Edit:
Nu breekt mijn klomp! Ik post dit bericht en binnen de 2 minuten breekt de zon door. 🙂

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s