Op naar de volgende lente…

Vriendin Carine heeft nu duidelijk de smaak te pakken. Op FB plaatste ze deze morgen volgend berichtje:

“Het is een koude winterse zondagochtend. De weg naar huis ligt er verlaten bij. Voor mij zie ik plots nog snel “iets” de straat oversteken/-huppelen en dat is duidelijk geen kat (en zeker geen vlinder ;-)). Wanneer ik op gelijke hoogte ben, zie ik verheugd dat het een zwart eekhoorntje lijkt dat gezwind een lage struik in klautert. Of horen eekhoorntjes bruin te zijn en was het dus toch iets anders…”

Ik vermoed dat het inderdaad geen eekhoorn was, Carine. De pluimstaart zou zijn identiteit bijna onomstootbaar hebben prijsgegeven, zelfs in de flits die zo’n passage maar duurt. Bovendien denk ik dat het landschap iets te open is bij jullie om eekhoorns aan te treffen. Ze houden meer van bomen dan van struiken. De kleur op zich geeft echter geen uitsluitsel: melanisme (donkere verkleuring) komt bij eekhoorns vaak voor.

Ik dacht onmiddellijk aan een marterachtige en dan schieten er in onze contreien niet zoveel opties meer over als je de grootte (geen kat, misschien een eekhoorn) in aanmerking neemt.

De kleinste die we hebben is de wezel (Mustela nivalis), maar die had je waarschijnlijk ook niet voor een eekhoorn aanzien, want het zijn echt kleine, frêle figuurtjes.

wezel

Bovendien hebben ze een opvallende witte onderkant zoals je kan zien op de foto. Die doet je ook al niet direct aan een eekhoorn denken. Trouwens, een wezel is slechts 25 -28cm lang (het mannetje is iets langer dan het wijfje) en zijn ze eerder roodachtig.

Ze wonen vaak ongezien heel dicht bij de mens. In het begin- toen onze oprit nog niet verhard was – woonde er een wezel onder de drempel van de voordeur! We dachten eerst dat het een muizenholletje was, tot we eens het spichtige kopje met de fonkelende oogjes naar buiten zagen gluren. Toen hij merkte dat hij van ons geen gevaar moest verwachten, werd hij bepaald vranker en was er van het gezegde “zo bang als een wezel” nog weinig sprake.

Een hermelijn (Mustela erminea) had je zeker herkend, want om deze tijd van het jaar hebben die hun koninklijke witte wintervacht met zwart staartpuntje nog aan.

hermlijn winterkleed

Ze kunnen tot een goede 30cm lang worden. De kans om hen overdag tegen te komen is groter dan bij de wezel, die als het even kan liever ’s nachts actief is. De hermelijn neemt regelmatig een rustpauze, maar heeft verder geen voorkeur voor het uur van de dag of de nacht. Zijn prooien zijn uiteraard groter dan die van de wezel, maar de manier van doden is erg gelijkend. Met een beet in de nek langs waar het slachtoffer leegbloedt komen beide rovers aan de kost.

Zelf hebben we ooit – een jaar of 30 geleden – op een dijk langs de Meetjeslandse Smokkelroute een klein jong konijntje gezien met een wezel als een stola om de nek gedraaid. Alleen zag de toekomst er niet echt feestelijk uit voor de kleine langoor.

In ons land komen ook marters voor, maar die vind je eerder in Wallonië dan in Vlaanderen. Al kan je beter nooit “nooit” zeggen.

steenmartersteenmarter (Martes foina) of fluwijn (denk aan Floere het fluwijn, van Ernest Claes)

Bosgebieden, op rotsgronden. Ze durven wel eens hun intrek nemen op zolders en houden dan vooral ’s nachts een kabaal dat de rechtmatige bewoners tot wanhoop drijft.

Ze worden wel vaker verward met de boommarter, maar deze heeft een keelvlek die meer roomkleurig is. Bij de steenmarter wordt de helderwitte keelvlek doormidden gedeeld door een zwarte streep.

boommarterboommarter (Martes martes)of edelmarter

Hij  houdt zich op in bossen en lust wel een eekhoorntje op zijn tijd. Ook deze schavuit heeft in de gaten dat de nabijheid van de mens voordelen kan bieden qua woonst en bevoorrading.

Een paar jaar geleden vonden we in de buurt van Vierves (Viroinvallei) een dood wijfje langs de weg. Gezien de tijd van het jaar was het niet onwaarschijnlijk dat ze een nest jongen had, die nu door honger zouden omkomen. We verwittigden het plaatselijke natuurcentrum en ze wisten direct waar ze moesten gaan zoeken: een stuk ruïne van een oud klooster bood al een paar jaar onderdak aan een familie boommarters. Hoe het afgelopen is hebben we jammer genoeg niet meer gehoord.

Wie is dan mijn kandidaat voor jouw waarneming?

bunzingDe bunzing (Mustela putorius)

Met zijn 30 tot 45cm een goede gok tussen een kleine kat en een eekhoorn. Ze hebben een donkerbruine tot zwarte vacht met een lichte binnenpels. Mogelijk heb je in de rapte zijn witte snuitje met het zwarte maskertje niet gezien dat wel karakteristiek is voor de soort. Algemeen wordt aangenomen dat dit de voorouders van de gekweekte fretten zijn.

De bunzing zoekt de omgeving van water met beschuttende begroeiïng, kleinschalig landschap (kleine akkerlandjes), droge sloten, houtwallen, bosranden, akkerranden, heggen. Dat is dus het landschap dat ze bij jou in de buurt wel kunnen vinden.

In de winter deinzen ze er niet voor terug om een boerderij of grote tuin te bezoeken op hun speurtochten naar eetbaars. Daarbij zijn ze niet echt kieskeurig. Alles van kleine knaagdieren over mollen tot amfibieën en vogels staat op hun menu. Dat er mogelijk een hond over het erf loopt baart hen geen overmatige zorgen want hun pels is zo dik dat de tanden van honden en vossen er zelden vat op krijgen. Bovendien zijn ze nog niet altijd geneigd om zomaar op de vlucht te slaan. Als ze belaagd worden beginnen ze te blazen en kunnen ze uit hun geurklieren een hoeveelheid bijtende en afschuwelijk stinkende melkachtige vloeistof wegschieten. Een straal van een halve meter is al goed genoeg om de meest volhardende vos of hond op andere gedachten te brengen.

Het zijn opportunisten die er geen graten in zien om een konijnen-, vossen- of dassenhol te kraken. Desnoods kan een mollengang ook dienst doen. Steenhopen, houtmijten, holle bomen, … Alles wat donker, warm en droog is wordt in dank aanvaard als schuilplaats.

De foto’s komen van de website www.accuraatplaagdieren.nl. Hoewel vooral gericht op de verdelging van deze intussen toch te zeldzame dieren om nog van “plaagdieren” te kunnen spreken, was hun arsenaal aan afbeeldingen een dankbare bron om uit te putten.

Advertenties

Een gedachte over “Op naar de volgende lente…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s